احساس می کنم هر صدایی که می شنوم توی سرم اکو می شه. تمام صداهایی تا حالا شنیدم هنوز تو سرم هستن. به نظر میاد تا ابد هم قراره باقی بمونن. هر صدای جدیدی که می شنوم بلندتر از قبلی یه. شاید این طوری خاطراتم حفظ می شن ، به جای اینکه خونه های حافظه مو پر کنن ، تکرار می شن. هنوزم حرفات تو سرم هست شاید کم بلندتر ، شاید کمی خاکستری تر. امیدوارم تصویرها قرار به فیلم شدن نداشته باشن
دهم خرداد 86